Abraham Lincoln en John F. Kennedy

Gerelateerde afbeelding

Door de e-mail met daarin de vergelijking tussen de levens van Abraham Lincoln en John F. Kennedy, groeide mijn verlangen om inzicht te krijgen in wat ons werkelijk drijft en in hoe de wereld werkt. Ik besloot om met een open vizier naar antwoorden te zoeken. Het e-mailbericht kwam niet toevallig op 7 juli 2007 op mijn pad; het getal zeven is heilig en symboliseert de kosmos. Niet voor niets was Gods schepping op dag zeven volbracht. Dit moest dus wel een belangrijk bericht voor mij zijn, misschien zelfs het belangrijkste e-mailbericht dat ik ooit heb ontvangen. Ik besloot om mezelf af te zonderen in Parijs. Daar kon ik onderduiken in de massa mensen die de lichtstad rijk is. De wijk Montmartre heeft van jongs af aan een grote aantrekkingskracht op mij uitgeoefend. Het is alsof ik daar ooit in een vorig leven ben geweest. Ik word mijn leven lang al door een onzichtbare kracht naar Parijs toegetrokken, daar ervaar ik vrijheid en leef ik als de schrijver die op zoek is naar de ultieme waarheid. Ik slaap in de wijk Montmartre, in een klein hotel vlak naast de witte Sacre Coeur. Na de dagelijkse ochtendmeditatie zit ik de rest van de dag in het schrijverscafé Les Deux Margots op Rue Saint Germain te werken aan mijn boek.
Parijs kent een rijke historie van literaire cafés. De bekendste is het in 1875 geopende café Les Deux Margots op een van de bedrijfsruimte eindhoven drukste kruispunten van Parijs. Al meer dan honderd jaar is dit café een thuis geweest voor schrijvers. Velen van hen hebben
hier hun boeken geschreven en met hun uitgevers de publicaties van hun werk gevierd. De Engelse dichter Arthur Symons schreef er zijn The Absint Drinker. Picasso ontmoette er zijn grote liefde Dora. Oscar Wilde was hier een graag geziene gast en ook de Franse filosoof Jean Paul Sartre werkte hier. In dit Parijse café, begeleid door vele koppen cappuccino en glazen rode huiswijn, worden in een blauw schrift met een harde kaft de eerste hersenspinsels over de vierde dimensie opgeschreven. Gedachten, fantasieën en inspiratie komen bij me binnen en worden als vanzelf via mijn pen in woorden en zinnen omgezet. Op de voorkant van het blauwe aantekeningenboek staat De vierde dimensie geschreven. Zo moet het boek gaan heten, dat is mij al vanaf de eerste dag duidelijk. Het is een verhaal over de onzichtbare wereld om ons heen, die zo bepalend is voor het succes en het geluk in ons leven, maar ook voor het voortbestaan van deze planeet. Het moet een boek worden dat inzicht geeft in de wetmatigheden die in de vierde dimensie gelden. Wij zijn tijdreizigers die zelf hun bestemmingen kiezen door de realiteit met ons denken en onze aandacht te sturen. Alleen de mensheid is in staat om de planeet aarde te redden van haar ondergang, die we overigens zelf hebben veroorzaakt.