De Amerikaanse regering

Gerelateerde afbeelding

Het regent op deze dag, zoals het op alle dagen met rampspoed lijkt te regenen. Het is een dag die nooit meer uit mijn geheugen wordt gewist. Maandag 15 september 2008 gaat de geschiedenisboekjes in als zwarte maandag. Het afgelopen weekend heb ik slecht geslapen en ben ik meer dan humeurig geweest, alsof ik aanvoelde dat mijn hoofd vandaag gedwongen op het hakblok zou worden gelegd. Mijn voorgevoel laat me ook dit maal niet in de steek. Voor de opening van de beurs om negen uur wordt bekend gemaakt dat Lehman Brothers failliet is en dat er naar een overname kandidaat voor deze bank wordt gezocht. De Amerikaanse regering heeft het nagelaten om de zakenbank te redden, zodat er geen andere optie voor de directie van Lehman Brothers overblijft dan uitstel van betaling aanvragen. Ik zie op de televisie totaal ontredderde bankiers het hoofdkantoor in New York uitlopen met een kistje met spullen onder hun arm. Het effect van het faillissement van de zakenbank op de beurzen wereldwijd is dramatisch. De AEX daalt met 40 punten en ik houd mijn adem in. In de middag volgt het nieuws dat Merrill Lynch wordt overgenomen door Bank of America voor 50 miljard dollar. Nadat Wall Street dramatisch slecht is geopend, zakt de AEX verder weg en komt met een verlies van bijna 4 % uit op 385 punten. Het is alsof ik midden in een film terecht ben gekomen en ik weet dat ik mijn futures absoluut niet meer kan verkopen. Wat onmogelijk leek, wordt door de val van Lehman ineens wel de waarheid. Ik probeer mijn bedrijfsruimte eindhoven futures in paniek te verkopen, maar het verlies is te groot, de marktvooruitzichten zijn te onzeker en er zijn geen kopers te vinden. Die nacht werk ik wederom door en heel even schiet het idee door mijn hoofd dat ik altijd nog voor de trein kan springen. Hoe is het mogelijk dat ik in slechts een paar maanden tijd van een van de beste en meest verdienende handelaren van Nederland regelrecht afsteven op een faillissement? Zo’n scenario kunnen schrijvers zelfs in de meest fantasierijke boeken niet bedenken.
De beurskrach overheerst de media en Kathleen heeft er begrip voor dat ik wederom een nacht doortrek. Wel maakt ze zich grote zorgen om mijn gezondheid. Als ik de telefoonverbinding met haar verbreek, loop ik naar het toilet om mijn gezicht op te frissen. Ik kijk in de spiegel naar mijn asgrauwe gezicht met donkere wallen onder mijn ogen. Hoe is het mogelijk dat ik het zo heb verkloot? Er is een gerede kans dat ik tien miljoen euro in slechts een half jaar tijd ga verliezen. En ik sleep Kathleen erin mee, zonder dat ze weet wat haar boven haar hoofd hangt. Hoe vertel ik straks aan mijn grote liefde dat haar luxe leventje voorbij is en dat alles van haar wordt afgenomen en verkocht? Ik heb nu het lef niet om naar haar toe te stappen en ik vind mezelf daarom een lafbek. Ik sta wankel van de vermoeidheid op mijn benen en loop terug naar mijn werkplek met de drie beeldschermen, die allemaal roodgekleurde cijfers laten zien. Dan val ik voor een korte tijd achter mijn beeldscherm in slaap en als ik uit mijn hazenslaapje ontwaak, zie ik dat ik niet meer de enige handelaar op de vloer ben. Een aantal collega’s zit gespannen achter hun beeldscherm om te redden wat er nog te redden valt, terwijl anderen slapen.