De Tempeliers

Gerelateerde afbeelding

Dit boek over de Tempeliers dat ooit een gift van mijn moeder was geweest, komt niet zomaar op mijn pad. Een gevoel van opwinding maakt zich over mij meester en ik kan het niet onderdrukken. Ik leg het blauwe boekje op tafel neer, maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt. Zou Het Boek van de Waarheid nog bestaan? En zo ja, wat staat er dan in? Er is zoveel wijsheid, die we in oude beschavingen hebben ontdekt, maar die verloren is gegaan. Is het geen toeval dat juist ik attent word gemaakt op dit boek over de Tempeliers? Misschien heeft het iets te maken met de nieuwe invulling van mijn leven. Ik neem het boek mee naar de keuken om daar een kop koffie in te schenken. Van jongs af aan heb ik altijd geloofd dat er ergens op de wereld een geheime leer bestaat die het toeval kan verklaren. Het is een van die rare ingevingen die ik ooit heb gehad. Waarom gebeuren de dingen zoals ze gebeuren en waarom doen we dingen, zoals we deze doen? Kortom, is er kennis beschikbaar, die het leven en de wereld om ons heen kan verklaren? Misschien dat de Tempeliers ooit over deze kennis beschikten en zo het toeval konden besturen. Maar als dat zo is, waar is Het Boek van de Waarheid dan gebleven? Het is opwindend om het idee te koesteren dat er ergens op deze wereld antwoorden te vinden zijn op vragen als: bestaat het toeval?, waarom bestaan wij eigenlijk?, waarom gebeurt er wat er gebeurt? en waar gaan we naartoe als we sterven?
Misschien moet ik iets gaan doen met mijn helderziende gaven. Mijn moeder heeft me altijd gestimuleerd om op bedrijfsruimte eindhoven onderzoek uit te gaan en als kleine jongen voelde ik onbekende energieën, die nauwelijks onder woorden te brengen waren. Ik heb nog nooit met anderen over mijn spirituele gevoelens gesproken, omdat ik bang was om voor gek te worden versleten. Alleen met mijn moeder kon ik over spiritualiteit praten. Zij begreep dat er meer tussen hemel en aarde was dan wij op het eerste gezicht kunnen waarnemen. Na het overlijden van mijn vader verdween de spiritualiteit naar de achtergrond. Van dat vage gedoe moest ik vanaf mijn pubertijd niets meer hebben; het was gewoonweg niet ‘cool’ om daarover te praten. Na de universiteit nam mijn drang naar geld en erkenning ernstige vormen aan en heb ik nooit meer iets aan spiritualiteit gedaan. Al mijn energie heb ik gebruikt voor het maken van een snelle carrière, waar ik in ben geslaagd. Maar het ‘hebben’ heeft me verre van gelukkig gemaakt. Ik bevond me in een gekooid leven waar niet uit was te ontsnappen. De dagen glipten door mijn vingers heen en ik was vastgeketend aan de dagelijkse sleur, met een ongebreidelde zucht naar meer, meer en nog eens meer. Mijn financiële val en de daaropvolgende depressie hebben de deur weer opengezet naar mijn gevoelens van helderziendheid.