Een ondoorgrondelijk gevoel van vijandigheid

Gerelateerde afbeelding

Volgens de sceptici neemt een mannelijke chimpansee die een rivaal aanvalt die hem weken eerder heeft verwond ook niet speciaal wraak. Hij reageert gewoon op een kortstondige vlaag van woede, zonder te weten waar die vandaan komt. Als een moederolifant een leeuw ziet die haar kalf bedreigt, rent ze erop af en riskeert ze haar leven, niet omdat ze zich herinnert dat dit haar dierbare nakomeling is die ze al maanden koestert, maar omdat ze aangedreven wordt door een ondoorgrondelijk gevoel
van vijandigheid ten opzichte van de leeuw. En als een hond op en neer springt van blijdschap als zijn baasje thuiskomt, komt dat niet doordat hij de man herkent die hem van kleins af aan heeft gevoerd en geknuffeld. Hij wordt gewoon overmand door een onverklaarbaar gevoel van opgetogenheid.15 We kunnen dit soort beweringen niet bewijzen of weerleggen, omdat ze in feite variaties zijn op het probleem van andere geesten. Aangezien we geen algoritme kennen dat bewustzijn vereist, kan alles wat een dier doet beschouwd worden als het product van niet-bewuste algoritmen in plaats van bewuste herinneringen en plannen. Dus ook in Santino’s geval draait de echte vraag om de bewijslast. Wat is de meest kantoor huren amsterdam waarschijnlijke verklaring voor Santino’s gedrag? Moeten we aannemen dat hij bewust toekomstplannen maakt en dat iedereen die denkt van niet dan maar met tegenbewijzen moet komen? Of is het redelijker te denken dat de chimpansee wordt aangedreven door een niet-bewust algoritme, waarbij het enige wat hij bewust voelt een mysterieuze drang is om stenen onder strobalen te verstoppen? En zelfs als Santino zich het verleden niet herinnert en zich de toekomst niet kan voorstellen, betekent dat dan dat hij geen zelfbewustzijn heeft? We zeggen van mensen immers zelfs dat ze zelfbewust zijn op momenten waarop ze niet bezig zijn met het verleden of de toekomst. Als een mensenmoeder haar peuter bijvoorbeeld een drukke weg op ziet lopen, denkt ze echt niet na over verleden of toekomst. Net als de moederolifant rent ze alleen maar op haar kantoor huren rottrerdam kind af om het te redden. Waarom zeggen we niet hetzelfde over haar als over de olifantenmoeder, namelijk dat ‘de moeder zich haastte haar kind te redden zonder zelfbewustzijn, puur en alleen door een kortstondige impuls’?